แม่ครัว vs ช่างภาพ

เคยสงสัยมานานแล้ว เวลาเข้าไปดูบล็อกของเพื่อนบ้านที่ขยันทำอาหารทั้งหลาย แล้วเห็นภาพประกอบรายการ แล้วรู้สึกทึ่ง ๆ ปนงงๆ ว่า เอ๋ .. เขาหรือเธอเหล่านั้น ทำอย่างไรกันหนอ

ขนมก็ทำ แล้วแถมยังถ่ายรูปประกอบสวยงาม สร้างสรร น่ากินอีก บางคน ถ่ายกันโดยละเอียดตั้งแต่ส่วนผสม การทำทีละขั้นตอน เรียกว่าเอาไปพิมพ์ เป็นตำรา ประกอบอาหารได้เลย

ฉันก็สงสัยอยู่นาน คิดถึงสภาพตัวเอง เวลาอบขนม แป้งฟุ้งทั้งเคาน์เตอร์ เนยเลอะมือ ผงโกโก้หล่นเลอะเทอะมือไม้เสื้อผ้า แล้วยังจะเอามือไปจับกล้องถ่ายรูปได้อีก...โอ้ พระเจ้าจอร์จ มันยอดมาก

มีสมมติฐานได้สองข้อ คือ หนึ่ง บรรดาขาเซียนทำอาหารต่างในบล็อกที่ฉันเห็นนั้น เป็นระดับเทพที่ทำอาหารกันอย่างเนียนได้ ไม่ต้องเลอะเทอะเปรอะเปื้อน ทุกอย่างอยู่ในคอนโทรล ดังนั้นจึงสามารถถ่ายรูปทำภาพประกอบกันได้งามงด

สมมติฐานข้อสอง สงสัยมีคนช่วยถ่ายให้วะ ...อะไรจะเก่งกันขนาดนั้น ขนมก็สวย รูปก็ออกมาเด็ด

อย่ากระนั้นเลย ไม่ลองไม่รู้ ฉันเลยต้องลุกขึ้นมาทำเค้กยอดฮิตช่วงนี้ มาร์มอนเค้ก หรือ cheddar cheese cake แสนอร่อย หอมนม เนย อบเสร็จแล้ว ใช้เนยเหลวปาดหน้าเพิ่มความเค็มๆมัน แล้วโรยหน้าด้วยน้ำตาล ทับซ้ำด้วย Cheddar cheese กัดเข้าไปแล้วได้รสหวาน ตัดกับเค็มนิดของชีส ...อื้มมม

ลองทำเป็นคัพเค็กดู ..อันนี้ปาดเนยไปแล้ว

นางแบบของเรา ออกมาไซส์ไม่ค่อยเท่ากัน เนื่องจากช่างภาพ เอ้ยแม่ครัว หยอดส่วนผสมมั่วซั่ว

หลังจากนางแบบถูกปาดเนยครบหมดแล้ว ก็ถูกเพิ่มความหวานด้วยน้ำตาล ( ตอนนี้มือช่างภาพก็เลอะเทอะทั้งน้ำตาล และเนย ..โธ่ ..นี่จะเลอะเทอะกล้องบ้างไหมเนี่ย ต้องล้างมือดีๆ )

มาแล้ว cheddar cheese cake หรือ แถวๆฟิลิปปินส์ เค้าเรียกมาร์มอนเค้ก

ช่างภาพพยายามหามุมอำพรางความด้อยฝีมือของแม่ครัว ( ก็คนเดียวกันนั่นแหละ ) ที่ทำขนมออกมาเบี้ยว

แถวนางแบบที่แต่งองค์ทรงเครื่องเสร็จแล้ว พร้อมเสิร์ฟ ( ขอตัวไปชงกาแฟก่อนน้า... )

อย่ากระนั้นเลย ช่างภาพขอผิดจรรยาบรรณด้วยการเจี๊ยะนางแบบซะก่อนหนึ่งชิ้น

สรุปว่า ยากแฮะ .. ทำไปถ่ายไปเนี่ย นี่ขนาดไม่ได้ถ่ายตั้งแต่เริ่มต้นผสมส่วนผสมนะเนี่ย ยังวุ่นๆ วางๆ ล้างมือ น้ำตาลเลอะกล้องไปบ้าง ..

วันหลังลองไหม่...วันนี้ ขอไปจัดการเจ้าเค้กนี้ก่อน ..Afternoon Delight ครับ..Bye